Życzenia na 18 urodziny

Sukcesów w dorosłym życiu, szczęścia w miłości dużo uśmiechu, dużo radości, spełnienia wszystkich najskrytszych marzeń, samych przyjemnych w Twym życiu zdarzeń życzy ...
Fajne | nie fajne

Cześć! Tu Św. Mikołaj! Byłeś grzeczny? Nie kradłeś? ... To się q... naucz bo ja Ci prezentów wiecznie przynosić nie będę!!!

Zofia - Liczbą imienia Zofia jest sześć - liczba harmonii, równowagi i zaufania do porządku, jaki powinien panować w świecie. I słusznie, bo przecież Mądrość Boża polega na tym, że dostrzega się w świecie ład, harmonię i odwieczny plan, a Zofie są wrażliwe na te wartości. Zofie są obdarzone bystrym okiem i przenikliwym umysłem. Są uwrażliwione na pewne subtelne szczegóły tego świata, które dla większości ludzi są wręcz niedostrzegalne. Mają naturalny talent wnikliwych psychologów. Trudno jest na nie wpływać i przekonywać do czegoś, do czego same nie mają przekonania. Zofie wiedzą swoje i cenią sobie własne zdanie. Nie należą do osób, które łatwo pozwalają sobą kierować. Są przy tym wolne od małostkowości, od złośliwości czy podejrzeń. Do wielu spraw, które dla innych są przykre, podchodzą z czystym umysłem. W swoich życiowych wyborach rzadko popełniają omyłki, gdyż chroni je przed tym ostrożność połączona ze zdrowym rozsądkiem.

Stanisław Brzozowski urodził się w 1876? roku w Latakaji (Syria), zm. 23 IV 1901 w Warszawie, syn romantycznego poety Karola Brzozowskiego, brat Wincentego, poeta, tłumacz. Studiował filozofie, prawo i teologie we Lwowie. W 1889 przedstawiciel redakcji "Życia" krakowskiego. we Lwowie, po upadku pisma był sekretarzem redakcji "Chimery". Brzozowski należy do reprezentatywnych poetów Młodej Polski, tak przez związki osobiste, jak i charakter twórczości. Tłumaczył m.in.Ch. Baudelaire'a, J.M. de Heredia, P. Verlaine'a oraz wiersze brata. Tło samobójstwa nie jest jasne. Tadeusz Boy-Żeleński sugeruje związek z Dogną Przybyszewską. Samobójstwo zostało starannie wyreżyserowane - "Sprzedał na krótko przed śmiercią skromne swoje ruchomości i przygotował kolację, na którą zaprosił grono przyjaciół. Nad ranem opuścił gospodarz swych gości i zniknąwszy już nie powrócił. Gdy po dłuższym czasie poczęto go szukać, znaleziono go martwego na podłodze. Zażył truciznę." Szczupła objętościowo Twórczość poetycka i przekładowa Brzozowskiego, zebrana w pośmiertnym tomie "Nim serce ucichło"(1910), wyraża konwencje epoki - egotyzm, hasło niezależności sztuki, bunt światopoglądowy związany z problemem wiary, dekadencki motyw cierpienia. Twórczość ta ma charakter symboliczny, ukazuje tzw. pejzaże psychologiczne (pasage mental), posługuję się efektami synestezji, metaforyki opartej na kojarzeniu wyrażeń różnego rodzaju. Pozostając w obrębie ogólniejszej poetyki okresu, utwory te wyróżniają się precyzją wyrazu, sugestią szczerości, tonem moralnym, oryginalnością ujęcia. Wysoką ocenę zyskały przekłady Brzozowskiego. fragmenty z opracowania M. Podrazy-Kwiatkowskiej znajdującego się w "Poezje zebrane" i z "Literatury polskiej" - J. Trznadel --